Druga wojna światowa była okresem pełnym gwałtownych zwrotów akcji i dynamicznych ciągów wydarzeń, jednak w ich tle występowały również wątki, które rozwijały się przez bardzo długi okres czasu, nierzadko ich początki sięgały wczesnych lat 30.XX, a wiele z nich nigdy nie doczekało się odgórnie planowanego zakończenia. Najprostszym i niejednokrotnie omawianym przeze mnie przykładem jest niepodważalnie ambitny plan przeniesienia niemal całego przemysłu zbrojeniowego III Rzeszy pod ziemię, wszak realizacja tamtej myśli, w którą zaangażowało się wiele organów ówczesnej władzy w Niemczech, rozpoczęła się już podczas pierwszej z trzech faz w drugiej połowie trzeciej dekady ubiegłego wieku. Było to ogromne wyzwanie logistyczne dla przemysłu budowlanego, które dodatkowo mogło być sabotowane przez ministra przemysłu zbrojeniowego, Alberta Speera. Do jego realizacji trzeba było zaangażować setki tysięcy ludzi. Skąd najprościej było Niemcom zdobyć tanią siłę roboczą? Oczywiście z obozów koncentracyjnych, które w świadomości powojennych społeczeństw zapisały się przede wszystkim jako ośrodki zagłady "podludzi", a w rzeczywistości w późniejszym okresie był to również motor napędowy dla gospodarki hitlerowskich Niemiec, o który spierały się RSHA (Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy) oraz SS-WVHA (Główny Urząd Gospodarczy i Administracyjny SS).
 |
| Znane hasło, czyż nie? |