O ciemności, przygodzie i przełamywaniu granic

Czasami głodni adrenaliny i mocnych wrażeń ludzie spędzają noce w miejscach, których historie wywołują niepokój i dreszcze nawet w świetle dziennego światła. Splamione krwią zamczyska, nieczynne cmentarze, nawiedzone szpitale psychiatryczne czy gęste, tajemnicze lasy, o których miejscowi boją się opowiadać, a osoby idące wieczorem ścieżką na skraju linii drzew mimowolnie oddalają się do jej przeciwnego krańca. Nierzadko wystarczy zagadkowa śmierć jednego człowieka, żeby zwyczajny, opuszczony dworek na przedmieściach zaczął straszyć czymś więcej, niż wybitymi oknami i martwą ciszą. Co zatem w przypadku, jeśli gdzieś zamordowano nie kilka, a kilkanaście tysięcy osób? Po zmroku, gdy zrujnowana ikona dawnej potęgi III Rzeszy ukrywa swoje oblicze w gąszczu zarośli, betonowa dżungla zlewa się z ciemnością, a jedynymi dźwiękami są wycia psów i stłumione odgłosy z pobliskich zakładów, znakomita atrakcja turystyczna przemienia się w miejsce rodem z filmów grozy, którego zburzone mury nadal pamiętają czarne scenariusze, jakie odgrywały się tutaj ponad 70 lat temu.

Wokół głucha cisza i klaustrofobiczna przestrzeń kanału, a przede mną gęstniejący mrok.

Beton, benzyna i nietoperze - Hydrierwerke Politz AG

Niedługo przed końcem wojny, bo w pierwszej połowie lutego 1945 roku, przywódcy koalicji antyhitlerowskiej (tzw."Wielkiej trójki") spotkali się na konferencji w Jałcie, która miała decydujące znaczenie dla nowego kształtu Europy. Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt i Józef Stalin rozstrzygali m.in. sprawę Niemiec, kwestie podziału stref wpływów i transferu ludności pomiędzy państwami. W efekcie owych rozmów Polska została "sprzedana" Związkowi Radzieckiemu, który otrzymał "zwierzchnictwo" nad naszym krajem oraz wolną rękę przy likwidacji zmilitaryzowanego podziemia, przede wszystkim Armii Krajowej i Narodowych Sił Zbrojnych. Poważnym zmianom uległy również nasze linie graniczne. Straciliśmy olbrzymie połacie ziem na wschodzie, które zostały włączone do terytorium Związku Radzieckiego, a w formie ustalonej rekompensaty zostały nam przekazane znacznie mniejsze tereny dawnych ziem niemieckich, a wraz z nimi liczne konstrukcje industrialne, rejony umocnione, systemy fortyfikacyjne oraz rozległe, podziemne sieci chodników i sztolni na Śląsku. Obok licznych perełek, spośród których zdecydowanie wyróżniają się kompleks "Riese" i Międzyrzecki Rejon Umocniony, "w nasze ręce" dostała się również olbrzymia, poniemiecka fabryka benzyny syntetycznej - Hydrierwerke Politz Aktiengesellschaft - będąca istnym motorem napędowym wszystkich sił zbrojnych III Rzeszy.

Policką fabrykę wciąż wypełniają podobne, równie spektakularne konstrukcje.